Spektakl jest wariacją na temat głośnej książki Małgorzaty Halber „Najgorszy człowiek na świecie”, w której autorka opisując swoje doświadczenia mierzy się z tabu kobiecego alkoholizmu i przekracza go, traktując nałóg jako symptom czegoś głębszego, prowokującego do namysłu nad tym, w jaki sposób tworzymy więzi z innymi i z samymi sobą. To nie jest spektakl o alkoholizmie ani terapia grupowa, ale próba zrozumienia naszej kondycji ludzkiej – mówią twórcy przedstawienia.

”Głównym tematem przedstawienia jest więc poczucie samotności jednostki wśród ludzi. Alkohol i inne używki prezentowane są jako jeden ze sposobów na jego pozorne przezwyciężenie. Mowa także o innych nałogach – skłonności do pornografii, hazardu, kompulsywnego jedzenia, przemocy – które współczesnemu człowiekowi pozwalają na chwilowe zapomnienie o dojmującym poczuciu pustki.”

Piotr Dobrowolski, „Teatr”

,,Żaden z aktorów nie próbuje niczego dopowiadać, uwypuklać, komentować. Role rysowane są precyzyjną kreską, oszczędnie, bezbłędnie. Znakomicie wpisują się w zdystansowaną, beznamiętną, na pozór czysto formalną, koncepcję reżyserki. Smolar doskonale wie, że najbardziej poruszają historie, które otwierają wyobraźnię, w których to, co najważniejsze odkrywa się samemu. Warto podjąć wysiłek rozbicia skorupy, w której się schowaliśmy, bo tylko wychodząc z ukrycia możemy spotkać drugiego człowieka.”

Iwona Torbicka, kulturaupodstaw.pl

kostiumy, scenografia: Anna Met, opracowanie muzyczne, światła: Rafał Paradowski, asystent reżyserki: Dawid Lipiński

obsada: Natasza Aleksandrowitch, Izabela Beń, Dawid Lipiński, Marcin Trzęsowski, Izabela Wierzbicka

Spotkanie z twórcami 11 kwietnia po spektaklu ok. godz. 23 w Cafe Kulturalna. Spotkanie poprowadzi Ewa Woydyłło-Osiatyńska.