Żabka z przyjaciółmi pokonuje codziennie przeszkody i mierzy się z życiowymi dylematami. Spotkany na polanie kos skłania do refleksji nad przemijaniem i potrzebą cieszenia się każdą chwilą. Nieszczęśliwa miłość, którą przeżywa Żabka, jest punktem wyjścia do rozważań nad cierpieniem i szczęściem, jakie z niej wynika. Nocne lęki są idealną okazją do zbadania, czym tak naprawdę jest strach – ten prawdziwy i ten wyimaginowany. Mówiąc o sobie, bohaterowie opowiadają także o dorosłych, którzy wciąż nie potrafią się zaakceptować, ale przede wszystkim mówią o dzieciach, które dopiero uczą się dojrzałości.

Postaci sympatycznych zwierzątek ułatwiają artystom dyskusję z małym, a nawet bardzo małym widzem, o emocjach. Ukazujący się na kolorowych ekranach bohaterowie w zależności od przeżyć zmieniają wielkość. O trudniejszych emocjach twórcy mówią w sposób taktowny, z wyczuciem muskają problem i przechodzą do radosnej sekwencji, by utrzymać pogodny nastrój spektaklu.

Maria Maczuga, kultura.poznan.pl

Punktem wyjścia do realizacji spektaklu „Żabka” były książki Maxa Velthuijsa, który za pomocą swoich ilustracji pomaga dzieciom na całym świecie zrozumieć otaczającą je rzeczywistość. W stworzonej przez siebie serii książek obrazkowych opowiada m.in. o tym, czym jest przyjaźń i miłość. Ale również nie omija tak trudnych tematów, jak tęsknota i śmierć.

Monika Nawrocka-Leśnik, kultura.poznan.pl

autor: Max Velthuijs
adaptacja: Nicola Lusuardi, Fabrizio Montecchi
reżyseria: Fabrizio Montecchi
tłumaczenie: Jan Ratić, scenografia: Nicoletta Garioni
lalki według rysunków Maxa Velthuijsa: Federica Ferrari
muzyka: Michele Fedrigotti, kostiumy: Sara Bartesaghi Gallo
obsada: Sylwia Zajkowska/Magdalena Dehr, Katarzyna Romańska/Danuta Rej, Marek Cyris/Piotr Grabowski