SPEKTAKLE TEATRU TELEWIZJI

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, PKiN
Sala im. W. Zatorskiego

PRZEGLĄD TEATRU TELEWIZJI POD HASŁEM

„PANIE GENIU, ZATAŃCZYMY SOBIE?”

Panie Geniu, zatańczymy sobie? – pyta przedstawiciela „starej”inteligencji Edek, który siłą wprowadził nowy porządek w rodzinie Stomilów. Scena z Mrożkowskiego dramatu symbolizuje uległość inteligencji wobec bezwzględnej władzy. Cytat ten jest również hasłem tegorocznego przeglądu spektakli Teatru TV, których tematem jest relacja: władza – artysta. Oprócz TANGA zobaczymy sztuki m.in.: Michaiła Bułhakowa, Ronalda Harwooda, Gastona Salvatore czy Christophera Hamptona w reżyserii: Kazimierza Kutza, Macieja Wojtyszki, Janusza Zaorskiego,
Ryszarda Bugajskiego i Macieja Englerta. W obsadach wybitni aktorzy: Halina Mikołajska, Danuta Szaflarska, Anna Dymna, Gustaw Holoubek, Tadeusz Łomnicki, Zbigniew Zapasiewicz, Jerzy Trela, Janusz Gajos i Jan Peszek. Kuratorem cyklu jest Krzysztof Domagalik. Po projekcjach zapraszamy na rozmowy, które poprowadzi publicysta Adam Szostkiewicz.

NA WSZYSTKIE SPEKTAKLE TEATRU TELEWIZJI WSTĘP JEST BEZPŁATNY

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, PKiN
Sala im. W. Zatorskiego
Spektakl Teatru Telewizji, WSTĘP WOLNY
1 IV sob. godz. 12.00

Ronald Harwood

ZA I PRZECIW

Podobnie, jak w większości sztuk Harwooda, bohaterem Za i przeciw jest również artysta. Tym razem to genialny dyrygent niemiecki Wilhelm Furtwängler, oskarżony po wojnie o współpracę z nazistami. Akcja sztuki rozgrywa się w 1946 roku w amerykańskiej strefie okupacyjnej Berlina. Oficer Steve Armold, w cywilu agent ubezpieczeniowy, prowadzi dochodzenie w sprawie wybitnego dyrygenta, który wprawdzie nie skalał się członkostwem w NSDAP, ale był ulubieńcem hitlerowskich władz i chlubą III Rzeszy. Czy artysta powinien brać odpowiedzialność za czasy, w jakich przyszło mu żyć i tworzyć? Czy można obronić tezę, którą wyznaje dyrygent, że sztuka i polityka nie powinny mieć ze sobą nic wspólnego?

Reżyseria: Ryszard Bugajski, Obsada: Maria Ciunelis, Anna Gornostaj, Krzysztof Majchrzak, Jacek Rozenek, Zbigniew Zamachowski, Zbigniew Zapasiewicz

Produkcja TVP, 1996, czas 101 min

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, PKiN
Sala im. W. Zatorskiego
Spektakl Teatru Telewizji , WSTĘP WOLNY
1 IV sob. godz. 14.00

Eustachy Rylski

CHŁODNA JESIEŃ

Akcja sztuki rozgrywa się w 1980 roku. Sytuacja polityczna w Polsce jest niepewna.Wybitnego pisarza, obchodzącego 70. urodziny, odwiedzają przedstawiciele władzy, która przez całe dziesięciolecia wspierała artystę, dążąc do zapewnienia mu wielotysięcznych nakładów, uznania krytyki, luksusowych warunków życia. Teraz ta sama władza oczekuje, że w chwili kryzysu w kraju, pisarz opowie się po właściwej stronie i wesprze ją swoim autorytetem. Rodzi się pytanie o rzeczywistą wolność artysty i cenę, jaką trzeba płacić za wieloletni kompromis gwarantujący poczucie niezależności. Krytyka dopatrywała się w fikcyjnej postaci pisarza rysów rzeczywistych literatów funkcjonujących i tworzących w PRL, w największym stopniu – Jarosława Iwaszkiewicza.

Reżyseria: Janusz Zaorski,
Obsada: Mirosława Dubrawska, Gustaw Holoubek, Aleksandra Konieczna, Piotr Kozłowski, Zofia Merle, Paweł Nowicz, Jan Peszek, Małgorzata Pieńkowska

Produkcja TVP, 1989, czas 106 min

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, PKiN
Sala im. W. Zatorskiego
Spektakl Teatru Telewizji , WSTĘP WOLNY
2 IV niedz. godz. 12.00

Michaił Bułhakow

MOLIER, CZYLI ZMOWA ŚWIĘTOSZKÓW

Napisana w 1929 roku, natychmiast została uznana przez cenzurę za nieprawomyślną. Aż do śmierci Bułhakowa w 1940 roku władze nie pozwalały jej wystawiać. Fabuła dramatu osnuta jest wokół ostatnich lat życia Moliera. Największy komediopisarz Francji znajduje się u szczytu kariery. Cieszy się względami i opieką króla, a jego sztuki biją rekordy popularności. Nad starzejącym się artystą zbierają się wszakże ciemne chmury. A wszystko za sprawą Świętoszka, komedii niesłychanie ostro atakującej obłudę religijną. Przeciwko pisarzowi występują dostojnicy kościelni, a markiz de Charron – arcybiskup Paryża różnymi sposobami próbuje pozbawić go łask króla. Monarcha jednak choć
z pewnym wahaniem, zezwala na wystawianie Świętoszka. [za PAT]

Reżyseria: Maciej Wojtyszko, Reżyseria TV: Barbara Borys-Damięcka, Obsada: Tomasz Budyta, Ignacy Gogolewski, Marian Kociniak, Jerzy Kryszak, Tadeusz Łomnicki, Olgierd Łukaszewicz, Henryk Machalica, Halina Mikołajska, Joanna Szczepkowska, Włodzimierz Press, Jan Prochyra, Ewa Szykulska, Małgorzata Zajączkowska, Wiktor Zborowski i inni

Produkcja TVP, 1981, czas 115 min

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, PKiN
Sala im. W. Zatorskiego
Spektakl Teatru Telewizji , WSTĘP WOLNY
2 IV niedz. godz. 14.30

Adam Wojtyszko, Maciej Wojtyszko

POWIDOKI

Spektakl telewizyjny przedstawia kilkanaście lat z życia artystów: malarza awangardowego – Władysława Strzemińskiego i jego żony, rzeźbiarki – Katarzyny Kobro. Walczyli z konwencjami w sztuce, borykali się z biedą i prześladowaniem najpierw w czasie okupacji niemieckiej, a potem pod rządami nowej władzy, która zadekretowała socrealizm, jako jedyny i obowiązujący, „postępowy” kierunek w sztuce. Ukazane w spektaklu losy Strzemińskiego i Kobro, jako artystów, dopełnia równie bolesny wątek osobisty ich burzliwego związku i małżeństwa. Pomocą przy tworzeniu tej warstwy sztuki były wspomnienia zawarte w książce jedynej córki Strzemińskiego i Kobro, Niki Strzemińskiej pt. Sztuka, miłość i nienawiść, opisującej skomplikowane relacje i tragiczne losy jej rodziców.

Reżyseria: Maciej Wojtyszko, Obsada: Paweł Aigner, Krzysztof Dracz, Jarosław Gajewski, Anna Iberszer, Wojciech Kalarus, Jacek Kałucki, Aleksandra Listwan, Andrzej Mastalerz, Grzegorz Milczarek, Sławomir Pacek, Monika Pikuła, Anna Smołowik, Krzysztof Stroiński, Andrzej Szubski, Mariusz Wojciechowski, Julia Woronowicz, Błażej Wójcik i inni

Produkcja TVP, 2009, czas 87 min

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, PKiN
Sala im. W. Zatorskiego
Spektakl Teatru Telewizji , WSTĘP WOLNY
 8 IV sob. godz. 12.00

Sławomir Mrożek

TANGO

Telewizyjna wersja przedstawienia, przygotowanego przez Macieja Englerta na otwarcie „Sceny w Baraku” Teatru Współczesnego i granego potem długo z wielkim powodzeniem u widzów i krytyków, którzy oprócz „mistrzowskiej obsady” zgodnie – choć jakby ze zdziwieniem – zauważyli, że Tango może współbrzmieć ze współczesnością.
Pisał m.in. recenzent „Polityki”: Odnotowywałem na tych łamach „Tanga” przemieniane w kostiumowe komedyjki, pełne grepsów i taniej groteski, zalane niekończącym się potokiem słów mówionych bez wiary i słuchanych nieuważnie. Maciej Englert w warszawskim Współczesnym musiał się nieźle napracować, odskrobując zasadniczy konflikt komedii z narosłych łatwizn, przywracając mu dynamikę i sceniczną moc.(…) Spektakl jest gorzką autoanalizą, lustrem podsuniętym inteligenckiej widowni, której teatr tym razem nie pozwala się tak beztrosko bawić.

Reżyseria: Maciej Englert, Obsada: Piotr Adamczyk, Ewa Gawryluk, Krzysztof Kowalewski, Marta Lipińska, Wiesław Michnikowski, Danuta Szaflarska, Zbigniew Zapasiewicz

Produkcja TVP, 1999, czas 107 min

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, PKiN
Sala im. W. Zatorskiego
Spektakl Teatru Telewizji , WSTĘP WOLNY
9 IV niedz. godz. 11.00

Gaston Salvatore

STALIN

W przedstawieniu Kazimierza Kutza w role stojącego nad grobem Stalina i starego żydowskiego aktora Sagera wcielili się Jerzy Trela i Tadeusz Łomnicki. Ich znakomite kreacje dały asumpt krytykom do interpretowania inscenizacji w kategoriach fascynującego „pojedynku” między obydwoma wykonawcami. Dziwnym zrządzeniem losu fikcyjne losy Sagera i prawdziwe Tadeusza Łomnickiego wzajemnie się uzupełniły. Równolegle z realizacją Stalina aktor pracował wówczas w Poznaniu nad Królem Learem, w którym miał zagrać główną rolę. Nie zdążył, zmarł na scenie podczas próby. Powodem, dla którego Józef Stalin wezwał do siebie Icyka Sagera jest również jego występ w arcydramacie Szekspira. Podczas rozmów z radzieckim dyktatorem Sager kilkakrotnie „cytuje” swą kreację, co daje pojęcie jakby ona wyglądała w interpretacji Łomnickiego. Premiera telewizyjna Stalina odbyła się w dniu pogrzebu Tadeusza Łomnickiego.[za PAT]

Reżyseria: Kazimierz Kutz, Reżyseria TV: Stanisław Zajączkowski
Obsada: Tadeusz Łomnicki, Jerzy Trela

Produkcja TVP, 1992, czas 137 min

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, PKiN
Sala im. W. Zatorskiego
Spektakl Teatru Telewizji , WSTĘP WOLNY
9 IV niedz. godz. 13.30

Christopher Hampton

OPOWIEŚCI HOLLYWOODU

Sztuka opowiada fikcyjną historię autentycznej postaci, austriackiego pisarza Ődőnavon Horvatha, który po anszlusie Austrii schronił się w Paryżu i tam zginął w wypadku, przygnieciony konarem drzewa w czerwcu 1938 roku. W sztuce Christophera Hamptona Horvathowi udaje się dotrzeć do Hollywood, gdzie podczas II wojny światowej trafia do środowiska niemieckich pisarzy – emigrantów. Prominentni przedstawiciele europejskiej kultury, zmuszeni do ucieczki do USA, trafiają do filmowej „fabryki snów”, w której przyjdzie im z goryczą przyjąć zaproponowane im role literackich wyrobników, a tym samym na własnej skórze odczuć różnicę między dwiema formacjami kulturowymi, europejską i amerykańską.

Reżyseria: Kazimierz Kutz, Obsada: Alicja Bienicewicz, Jerzy Bińczycki, Henryk Bista, Krystyna Brylińska, Anna Dymna, Marian Dziędziel, Jerzy Fedorowicz, Janusz Gajos, Ewa Kolasińska, Andrzej Kozak, Anna Musiał, Monika Niemczyk, Mieczysław Ostroróg, Jan Peszek, Dorota Pomykała, Urszula Popiel, Piotr Skiba, Jerzy Trela, Juliusz Zawirski

Produkcja TVP Kraków, 1986, czas 140 min